Νικόλαος Δημητρίου
Γεννήθηκε στη Σάμο, το 1897, στο χωριό Μαυρατζαίοι. Τελείωσε το Πυθαγόρειο Γυμνάσιο και το Μονοτάξιο Διδασκαλείο Σάμου. Το 1915 διορίστηκε δημοδιδάσκαλος στους Βουρλιώτες και τον επόμενο χρόνο μετατέθηκε στο μονοθέσιο σχολείο του χωριού του, όπου επί 24 ολόκληρα χρόνια δίδαξε μόνος του σ’ ένα μεγάλο αριθμό μαθητών που κυμαίνονταν από 75 έως 80, κάθε χρονιά. Στη συνέχεια υπηρέτησε στον λιμένα Βαθέος.
Τα τελευταία έξι χρόνια της υπηρεσίας του δίδαξε στην Αθήνα, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε.
Το υπόλοιπο της ζωής του, το πέρασε στη Σάμο όπου και άφησε την τελευταία του πνοή, το 1996, πλήρης ημερών. Πρωτοασχολήθηκε επίσημα με τη Λαογραφία της Σάμου το 1917 και για τις εργασίες του βραβεύτηκε επανειλημμένα. Ήταν μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας.
Ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα εντός και εκτός σχολείου και αναδείχτηκε δίκαια ως μια μεγάλη μορφή των νεοτέρων Σαμιακών γραμμάτων.
ΕΡΓΑ ΤΟΥ
:«
Η Σάμος από Γεωγραφική και Ιστορική άποψη», 1929.«
Γεωγραφία της Σάμου», σχολικό βοήθημα 1978.«
Ιστορία της Σάμου», 1979. «Ιστορία των Μαυρατζαίων», 1990.«
Η Ανέμη», 1990.«
Συλλογή Σχολικών Τραγουδιών», 1992.«
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ» επτάτομο έργο 1983-1997.ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
:Ά Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, 1940, για το έργο:
‘Το παιδί από τη γέννηση του μέχρι 12 χρονών».Τέσσερα Ά βραβεία της Γλωσσικής Εταιρείας Αθηνών 1971-1972-1973-1975. Έργο
: Συλλογή γλωσσικού υλικού.Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, 1991, για το έργο του
: «Λαογραφικά της Σάμου».Πολλοί έπαινοι της Ακαδημίας Αθηνών για συλλογές Λαογραφικού υλικού και εργασίες σχετικές με το βίο και τα έθιμα των Σαμίων.